Aan het hof van koning Clovis 500


De Nederlands/Britse schilder Sir Lawrence Alma Tadema schilderde in de 19e eeuw zijn voorstelling van de Frankische ( of Merovingische) koning Clovis en zijn vrouw Chlotilde terwijl hun kinderen hun kunsten tonen met het werpbijl. Wat zou dat kleine mannetje denken, denk je ? Let op de Romeinse zuilen in het paleis.De herinnering aan het Romeinse Rijk was nog aanwezig . We zijn hier in het jaar 500. Rond 500 had de Salisch Frankische vorst Chlodovech ( Franse naam Clovis )zich tot het christendom bekeerd waardoor hij veel aanhang kreeg onder de Gallo-Romeinse bevolking van Gallia. .Clovis werd in 465 geboren in Doornik en stierf in 511 in Parijs.

REGNVM FRANCORVM :Het Frankische Rijk onder Clovis

Clovis is geen voorvader van Karel de Grote . De mannelijke lijn van zijn nakomelingen eindigt ten tijde van Karel Martel en diens zoon Pepijn de Korte. Karel Martel versloeg in 732 de Islamitische legers bij Poitiers in West Frankrijk. Wel is bekend dat vrouwelijke nakomelingen van Clovis in het koningshuis van Kent in Engeland zijn getrouwd en dat Clovis zodoende een van de voorouders van de Engelse koning Alfred de Grote is. Omdat diens dochters en kleindochters op hun beurt weer huwelijken in Frankrijk en Duitsland sloten, zijn Clovis nakomelingen in heel west- en midden-Europa te vinden.

Clovis veroverde niet alleen een groot gebied. Hij gaf de Franken ook een nieuwe godsdienst: het christendom. Op 25 december 498 liet Clovis en 3000 belangrijke Frankische edelen zich tot christen dopen. Zo werd het christendom de belangrijkste godsdienst van de Franken. De Franken steunden de zendelingen uit Engeland die de heidenen probeerden te bekeren. Ook in Nederland. Daar  kregen Willibrordus en Bonifacius steun van de Franken.

Clovis stierf in 511. Hij verdeelde zijn rijk tussen zijn vier zonen. Maar ook de zonen verdeelden hun grondgebied onder hun zonen. Het grote Frankische Rijk van Clovis werd zo een lappendeken van kleine Frankische koninkrijkjes. De machthebbers van de koninkrijkjes vochten vooral tegen elkaar. Het was een lange periode van veel onderlinge strijd. Voortdurend vielen zij elkaar aan. Dorpen werden geplunderd, alles van waarde geroofd en de bevolking vermoord. Deze periode van onderling bloedvergieten eindigde toen Pepijn II met harde hand ingreep.

Tussen 680 en 714 maakte hij van alle losse Frankische koninkrijkjes weer één koninkrijk

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s